Netwerk voor mantelzorgers, van maandag tot zondag

Getuigenissen en updates

Katrijn G. zorgt voor vriend met Parkinson

Liliane 62 Parkinson en ik zijn al jaren vriendinnen, zij heeft begeleiding van Beschut Wonen, Duffel . Ik was zelf ook in BW en heb al een hele weg afgelegd met Liliane, ups en downs, vreugde en verdriet gedeeld in alle vertrouwen. Nu ik zie dat zij dankzij haar ziekte toch wel achteruitgaat, blijf ik haar graag bezoeken en ondersteunen.


15 | personen      2 | Reageer
marc V. zorgt voor vader met dementie

omdat het mijn vader is,en hij vroeger voor ons gezorgd heeft.Dus doen wij (ook mijn broer) dat nu


12 | personen      0 | Reageer
Koen G. zorgt voor moeder

het is mijn Moeder


10 | personen      0 | Reageer
Felix D. zorgt voor partner met chronische ziekte

Ze is mijn echtgenote.


10 | personen      0 | Reageer
Christel G. zorgt voor vader met chronische ziekte


9 | personen      0 | Reageer
Marc V. zorgt voor moeder met chronische ziekte

Dit zijn mijn ouders.


10 | personen      0 | Reageer
Arnolien E. zorgt voor moeder met CVA

Voor mijn moeder zorg ik meestal met grote liefde .. zij heeft er ook altijd voor mij gestaan.. in voor en hevige tegenspoed .. dus is dit het minste wat ik voor haar terug kan doen na haar hevige ziektebed en complicaties daarvan


11 | personen      0 | Reageer
marijke O. zorgt voor vader met dementie

Mijn vader (94j) woont al jaren bij mij. De zorg neemt dus met mondjesmaat toe. Maar sinds de dementie de overhand krijgt wordt de zorg steeds zwaarder. Ik kan hem niet meer alleen laten dus leef ook ik steeds meer geïsoleerd. Waar ligt de grens? Wie kan je hierin bijstaan?


11 | personen      0 | Reageer
Anna H. zorgt voor partner met handicap


Mijn man kreeg op 38 jaar (33jaar geleden)een ongeval.Gebroken nek,deels verlamd!
Sindsdien ben ik naast mijn werk en gezin met kinderen, mantelzorger.


14 | personen      0 | Reageer
Renée R. zorgt voor moeder
Update van 2/6/17

Intussen heeft mijn mama een ingezakte wervel in de rug. Ze kon niet meer alleen blijven.
Het was héél pijnlijk. Ik heb haar dus moetn laten opnemen in het rusthuis, maar ik zorg nog wel voor alles wat ze wilt hebben.
Intussen heb ik ook nog de voogdij van mijn petekind op mij genomen (13j.)
Het leven blijft dus druk ...
Ik zeg altijd : waar een wil is is een weg, en waar een Renée is ook :-)


9 | personen      0 | Reageer